در یک شب مهتابی و صاف
در غار تاریک حراء
مردی شروع به گریه کردن کرد
ای خدا ، به من نور و روشنایی را نشان بده
به من بگو چرا خلق شده ام
بعد از مردن به کجا خواهم رفت؟
هدف این زندگی چیست؟
چرا مردم آدمکشی می کنند و دروغ می گویند؟
چگونه می توانم آنان را از فساد و کارهای زشت بازدارم؟
آه ای خدا تو تنها هدایت من هستی

در آن شب مهتابی و مقدس
جبرئیل به حراء آمد
او محمد نبی را محکم در آغوش گرفت
به طوری که او احساس کرد که خواهد مرد
بخوان ای محمد بخوان
به نام پروردگارت
توسط خدا تو برگزیده شده ای
از میان تمامی بشریت
تو بسیار بلند مرتبه بوده ای
همانند ماه در بالای آسمان

او رحمتی بر جهانیان است
گفتار او بسیار نرم و زیبا بود
او مردم را به سوی خدا دعوت می کرد
و آنان را در راه او هدایت می کرد
بشریت در تاریکی و خفقان زندگی می کرد
همه کور بودند
پیام او روشنایی و نور را به ارمغان آورد
برای قلب هایی که هیچ بینشی نداشتند
در مهربانی و رحمت او همچون دریایی است
در حالی که بقیه قطراتی از بارانند

ما بخاطر این اسلام
همواره بدهکار او خواهیم بود
ما زندگی خود را برای او خواهیم داد
و پیام او به همراه ما زنده خواهد ماند
عشق ما نسبت به او هیچ مرزی نمی شناسد
زمانی که نام او ذکر می شود
بلندمرتبه تر از ابرهاست
اشک های ما سرازیر شد
ای خدا برترین درودت را بر مصطفی بفرست