اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ

مهدى آن بلند آوازه قرنها و نسلها كه تاريخ زمزمه خروش قدمهايش را از هر انسان آزاده شنيده و ديدگان خسته و انتظار كشيده را در حاشيه خود نظاره گر بوده، عزيز يادگار رسول خداست; او كه خداوند در واپسين لحظات عمر انسانيت بر عرصه ظهور مى نشاندش و بر اريكه قدرتش مى گمارد تا نفسهاى شماره افتاده ى مظلومان را حيات بخشد و جان از كف رفته زمين را باز دهد.

آرى! او فرزند محمد است. يادگار صلابت على; آينه دار عصمت زهرا; گنجينه صبر حسن; آواى خروش حسين; او روح عشق سجاد; برگ برگ مصحف باقر; طنين دانش صادق; غريو ظلم ستيز كاظم; او جوشان رأفت رضا; چشمه سار بخشش جواد; نگاه آرام هادى; و هيبت زيباى عسكرى; او مهدى است; اوست زيبايى يوسف; اوست صبر ايوب; طنين نواى داود; شفاى دم عيسى; اوست آدم; اوست نوح; او همه خوبيهاست ; او زيباى مجسم است; او غارتگر دل; سوداى جان; او مهدى زهراست...